eskilerden: Kork!

Tarih: 2014/10/19

Günümüz insanının hayatında en suni ve en yaşayarak öğrenilmeyen şey. Hep şunun başına bu gelmiş bunu yapmamak lazım diye bahsedilir durur ama kaçımızın başına gelmiştir böyle şeyler?

Ölüm korkusu. İnaçsızı da korkuyor inançlısı da. Hertürlü ölmeyecek miyiz neden korkuyoruz ki? Daha bu aşaması saçmayken, alt metinde bunun olduğu, buradan dallanıp budaklanan kısımlar daha da trajikomik.

Hayatım boyunca şunları şunları yapmadım ve bu sayede halen ölmedim diye gururlanan bir insan var mı şu dünyada? O yaşlara gelince benim gördüğüm aklı başında her ihtiyar keşke şunu da yapsaydım diyor.

Bana soruyolar mesela, abi hiç korkmuyor musun yanından vızır vızır arabalar geçerken bisiklet sürmekten. Başlarda korkuyordum, özellikle böyle geç farkettiysem arkamdan gelen yakınımdan geçen aracı, bi yusuflama anı yaşanıyordu, başlangıçta çok oluyordu ama artık pek o kadar olmaz oldu. 2 yıldır aktif kullanıyorum sonuçta ve başıma sadece 1 kaza geldi. O da %90 benim hatamdan kaynaklanıyor. Ama medya sağolsun, çevre sağolsun, olumsuz olayları birbirimize korkutarak anlatmaya o kadar şartlanmışız ki bütün insanlık olarak sanırsın ki 2 bisikletliden biri ölüyor. Abi 2 bisikletliden 2’si de ölüyor aslında, da işte biri erken ölüyor, yolda ölüyor, istemeden ölüyor. Ha diğeri çok isteyerek öldü ya… Ölmesin tabi trafikte milletin eğitimsizliği ve şuursuzluğu nedeniyle başkaları, “bisiklet yoluna da gerek yok, kask takmaya da” gibi bi düşüncede değilim de kendi hayatlarımızı bu kadar sınırlayacak kadar korkmak neden?

Köpeği kediyi sevmezsin, bakteri bulaşır ısırır diye. Kaç kere ısırdı, kaç kere birşey bulaştı köpekten kediden, seni geçtim, etrafında hiç böyle birşey oldu mu? Aman ellerimi yıkayayım falan fişman. Ata binme, düşersin, teper. Ben bi tayyipi gördüm düşerken, o da ilahi adalet hani. Dağda kalma ayı yer, kurt yer, yılan sokar, böcek ısırır kaşınırsın. Kaşıntıdan dahi korkanlar var ya. Denizde ayağına balık değince panikleyip boğulan var. Sormak lazım nasıl oldu da o kadar korktu 200 gramlık parmağı kadar hayvandan.

Bide cinden periden korkan var, adını bile söyleyemeyen 3 harfli diye bahsedenler. Yok şunu çarpmış bunun başına şu gelmiş, vehbi varya verbi, ölmüüş! 6 milyarız Allah aşkına, kaç kişiyi cin çarptı?

Ya aslına bakılırsa, insanlar genel olarak ölmüyor günümüz dünyasında. Zaten ölü doğuyoruz çoğumuz. Daha doğdun, ilk dakika, öğrendiğin şey korku. Aman ölmesin başına birşey gelmesin diye bakıyorlar yüzüne. Daha 20 dakika olmuş doğalı, ilerde baba diyeceğin elemanın ifadesi şu: “Lan şimdi düşürürüm falan, bişey olmasın yavruma, kucağıma da almayıvereyim şimdilik.” Ay yeterince emdi mi, gece kusar falan kusmuğunda boğulmasın, şu destek gıdasını yedirelim hasta olmasın, bu akraba öpmesin. Müthiş bi korkuma kalkanı etrafında, dolayısıyla öğrendiğin şey korkmak oluyordur herhalde.

Bu haftasonu normalde tek başıma çıkıp kamp atacaktım. Bi ilk kez gerçekten yanlız kalacaktım, korkuyu düşünecektim, yalnızlığı düşünecektim. Noldu? Yağmur yağdı gitmedim. Çelişkiye bakar mısın: çünkü yağmur öldürür… Yada hasta eder, hastalık öldürür. 26 yaşındayım şuan ve zatürreden tut zonaya baya geniş bi yelpaze içinde defalarca hasta oldum. İnanır mısın, ölmedim. Şuana kadar beni ölüme en çok yaklaştırmış hastalık astımdı, ki şimdi bakıyorum da aslında 6-7 yılımı öldürmüş. Astım benim 6-7 yılımı ölü yaşamama sebep olmuş. Neden peki? Sebebi sigara dumanı, mitelar ve köpek kılı olan bir hastalığın tedavisi temiz hava olabilir mi? Olamaz tabi, ama tedavi değil bulunan sebep yanlış, sebep aslında kirli hava, şehir yaşantısındaki egsoz ve duman yoğunluğu. Ve ben hasta olurum diye kampa gitmedim.

Kaza yaparım diye kaç sene bisiklete binmedim. O kadar normaldi ki böyle düşünmek o zamanlarda, tekrardan aklıma bile gelmiyordu.

Mutlu etmez diye, fırsatı çıkmışken, kaç kadınla tanışmayı es geçtim. Gerçi şimdi bu konuda da o kadar rahat olmayalım, kadınlar daha silahlı ve daha ölümcül şeyler bir erkek için. Bazısı kalan hayatını ölü yaşamana yol açabilir:)

Patron kızar şunu demeyeyim, nasıl olsa almazlar bu işe başvurmayayım, rezil olurum dansetmeyeyim, beceremem hiç bulaşmayayım, otobüste şimdi biri laf eder camı o kadar açmayayım.

Daha 20 dakikalıkken bi başlıyolar korkuyu kafana kakmaya anasını satıyım, sonra sıkıyosa yaşa! Hey! Sen! Okuyan!

Hacı sen de aslında ölüsün..

Korkma!